жаа I 1. лук (оружие); канаттуу жаа стрела с оперениеÐ ¼; жаалары өгүз белиндей фольк. у них (у богатырей) Ñ �трелы с бычью спину; жаа тарт- или жаа чой- натягив
1. челюсть; үстүңкү жаак верхняя челюсть; астынкы жÐ °ак или алдынкы жаак нижняя челюсть; чап жаак худоÑ ‰ёкий (но не скуластый); жаак эти мускулы щёк; жаак т
(ср. жаак 6) бранить друг друга, перебраниваться, пр епираться; эки кишинин жаакташа айтышып жатканын укту он услышал, как два человека перебранивалисÑ
1. имеющий скулы; жаактуудан кепшебес загадка со сÐ ºулами, (а) нежвачный (отгадка жылкы лошадь); 2. переÐ ½. человек; жаактууга жай бербеген тот, от кого людÑ
жаал, жаалы ар. злоба; злобный; жаалы келип или жаалÑ ‹сы келип (он) обозлившись; жаалын жүзгө алыптыр фо льк. на его лице появилось выражение злобы (букв. Ð