Жаздыктын алдынан башка жаздалуучу, жүккө жыюуда өзүнчө көрк ыроолочу сеп катары кызга берилүүчү килемче. Анын калган бөлүгү бөздөн, таардан тышта |
(НАСКАБАК) — «Чалдар да жыргап ал кезде, Чакчадан насын чекчү эле» (Байдылда). Бул — назбай чегүүчүÐ »өрдүн өздүк буюму. Илгери элибизде мүйүз чакча уÑ |
түндүктүн негизги бөлүгү. Аны чеберлер каалаганд ай жасай алышат. Ал кооздугуна карай үч-төрт катаÑ €дан коюлушу ыктымал. Чамгарак тешиктери ууктукуÐ |
«Туугандыгын билгизип, Тукабадан сарпай кийгизиÐ ¿». («Манас») — («Сарпай» — «чапан» деген түшүнүкт ү берет.) Бул — сырт кийимдин бир түрү. Чапандын жÐ |
Элдик зергерчиликтин бир ыкмасы. Бул — бетине ар түркүн издерди түшүрүү аркылуу буюмду кооздоо. МÐ µталл бетине оюм-чийим түшүрүү. Муну бүгүнкү зергÐ |
(СУПА) — Төрт буттуу секиче. Бул — аймактык бөтөнÑ ‡өлүктөрү бар жыгач буюму. Коомдук жайларда, чайкÐ °наларда, же үйлөрдө турмуш-тиричилик үчүн чарпая |
«Күмүштөн чачпак сооруңда, Күлгөнүң турат оюмда» (Боогачы). Бул — зер буюму. Кыз-келиндердин (кээде улгайган аялдардын да) аземдик үчүн тагынган коо |
«Чачкап таккан чачыңан. Үргүлөйүн ай тамак» (эл ыÑ €ы). Бул — азем буюмдардын бири. Ал чолпу менен чач учтукту жаап, чачты чаңдан сактап, кооздук үчүн т |
«Эңкейсе эрке чайпалган, күбөңдү сагындым» (Аалы) . Бул — азем буюмунун бир түрү. Бапик анын коюу төÐ ºмө чачыларынан улам айтылат. Чолпунун бир түрү. « |
элдик түймөчүлүктүн бир түрү. Ал эки ыкма менен жÒ ¯зөгө ашат. Түймө чачыны керип алып, бир баштан түÐ ¹үүнү бир эле уз аткарат. «Төкмө чачыга» эки же анÐ |
элдик түймөчүлүктүн бир түрү. Чаян түйүштө абалы жиити ызгыттай чыйратып, муну бир нече каттайт. АÐ ½ан жасалуучу буюмдун болжолундай ченеп, кесип-ке |
Можете поискать примеры использование слово Эл-Создук:
| Эл-сөздүк | Другие сервисы... | 0.0334 сек. |