Жайнамаз – Ир.дин. Намаз орду, намаз окула тургаÐ ½ кийиз же кездеме. (Карасаев Х. Өздөштүрүлгөн сөзÐ ´өр: Сөздүк. 1986. 103-б.). |
Жайсаң Үмөт уулу – 682-жылы туулган. Энеси Карач хÐ °ндын кызы Жаңылча. Жайсаң атасы Үмөт экөө тең Ман астын чоролорунун катарында болушкан. Чоң-Казатк |
Жайсаң ырчы – манасчы. Жайсаң ырчынын тарыхта бо лгондугу жөнүндө маалыматтар жок. 14-18-к. Жайсаң де ген ат Юань сулалесинин (1260-1368) мезгилиндеги кытаÐ |
Жайташ – аба ырайынын өзгөрүшүнө таасир кылуучу магиялык күчкө ээ таш (Манас энциклопедиясы. Т. 1, 194-б.). |
Жайчы – жайташтын магиялык күчү менен аба ырайыÐ ½ өзгөртүп жиберүү кудуретине ээ киши. Эпосто көбÒ ¯нчө аярлар жайчылык өнөргө ээ (Манас энциклопеди |
Жамакчы – уйкаштырып, куюлуштуруп, меселдетип аÐ ¹туучу акындык өнөрү бар киши (Кыргыз тилинин түшÒ ¯нд. сөздүгү. 1-том. 296-б.). |
Жамбаш - 1. анат. Адамдын, айбандардын санында жогÐ ¾рку башы куймулчак менен, төмөнкү жагы кашка жилÐ ¸к менен ашташкан жалпак сөөк, он эки мүчөнүн бири |
Жаназа – мусулман дининде маркум менен коштошуу жөрөлгөсү. Шарият боюнча маркумду Ж-дан кийин гаÐ ½а көмүүгө мүмкүн болгон (Кыргыз тарыхы. ЭнциклопÐ |
Жапалак арча – 2. жерге жабыша жалпайып чачырап ө сүүчү арчанын бир түрү (Кыргыз тилинин түшүнд. сөÐ ·дүгү. 1-том. 307-б.). |
Жар салуу же жар көтөрүү – бул куранда жазылган Ñ �өздөрдү айтуу менен колдоочуларды чакыруу. ТалаÑ �тагы кыргызчылык жолунда жүргөн кишилердин айты |
Можете поискать примеры использование слово Эл-Создук:
| Эл-сөздүк | Другие сервисы... | 0.0439 сек. |